RHR: The Functional Medicine Approach to ADHD, met Dr. Jim Greenblatt

RHR: The Functional Medicine Approach to ADHD, met Dr. Jim Greenblatt

juli 28, 2020 0 Door admin

Translating…


CBD Olie kan helpen bij ADHD. Lees hoe op MHBioShop.com


Huile de CBD peut aider avec TDAH. Visite HuileCBD.be


 

supIn this episode, we discuss:

  • Greenblatt’s background in Functional Medicine
  • What ADHD is
  • Reframing our ideas about ADHD
  • The root causes of ADHD and how they’re addressed with the Functional Medicine approach
  • The role that medication plays in ADHD treatment
  • Non-biochemical treatments for ADHD
  • How “SAIL” can help parents understand kids with ADHD
  • How to find a Functional Medicine practitioner and get help with ADHD

Show notes:

Hey, everybody, Chris Kresser here. This week, I’m really excited to welcome Dr. Jim Greenblatt as a guest on the show. Dr. Greenblatt is a pioneer in the field of integrative medicine, and he’s been treating patients since 1988. After receiving his medical degree and completing a psychiatry residency at George Washington University, he completed a fellowship in Child and Adolescent Psychiatry at Johns Hopkins Medical School. He currently serves as the Chief Medical Officer at Walden Behavioral Care in Waltham, Massachusetts, and serves as an Assistant Clinical Professor of Psychiatry at Tufts University School of Medicine, and Dartmouth College Geisel School of Medicine.

So I’m really excited to talk to Dr. Greenblatt. He wrote a book that I recently read called Finally Focused, which explains a Functional Medicine approach to treating ADHD [attention-deficit/hyperactivity disorder] and similar behavioral disorders. I was really excited to find the book. I’ve been treating ADHD from a Functional Medicine perspective for several years. But somehow, I had missed this book and Dr. Greenblatt’s work previously. So it was a hidden treasure that I recently discovered. And as soon as I finished the book, I reached out to him, and he generously agreed to join us as a guest on the show. He has deep expertise in this field and I’m really, really looking forward to talking to him about this. Because this is an area that so many kids struggle with these days, and their parents and caregivers. And so many of the treatments that are available, while they can sometimes be effective, often are not. And even if they are effective, [they] can have pretty debilitating side effects.

And I’ve long believed that we need a radically different approach to treating these behavioral disorders, getting to their root cause, as we do in Functional Medicine, instead of just trying to suppress the symptoms with medication. That doesn’t mean medication doesn’t play a role. It definitely can. But I think we can all agree that a more comprehensive and holistic long-term solution is in the best interest of these kids and their families. So without further delay, I bring you Dr. Jim Greenblatt.

Chris Kresser:  Dr. Greenblatt, thank you so much for joining me on the show. I’ve really been looking forward to this.

Jim Greenblatt:  Chris, it’s a pleasure to be part of the show. Appreciate the opportunity.

Dr. Greenblatt’s Background in Functional Medicine

Chris Kresser:  So why don’t we just start with a little background? How did you originally get interested in a Functional Medicine approach to treating ADHD?

Jim Greenblatt:  Well, it’s been a long time. I actually went to medical school interested in, at the time, it was orthomolecular medicine. I did a paper on it in college and that’s what I wanted to do after medical school. So I was always interested in nutrition and brain function. I completed medical school and did a year of pediatrics, and got a little bored with ear infections and prescribing antibiotics, and then went on to child psychiatry and specialized in ADHD.

Chris Kresser:  And since you’ve been at this for a really long time, the Functional Medicine approach to treating ADHD is not necessarily the conventional approach. What’s been your experience of that as a pioneer in this field? When you speak to colleagues in the field that maybe don’t share this perspective, what’s the reception typically like? I’m just curious.

Jim Greenblatt:  Well, it certainly changed over the years. So 30 years ago, there were a few isolated pioneers focusing on a particular area, food allergies, yeast overgrowth, high dose of certain nutrients, and everyone had their pocket of interest. And I maintained an interest, but didn’t put a single [focus area] and said I was an integrative functional psychiatrist. Those people that sought the information found me. But now we’re being asked to do presentations for pediatricians, traditional grand rounds.

So the medical community has certainly changed and [is] much more open. It still has a long way to go. But certainly, the community now is looking for the research, and we have it. So some of the information I discussed in the book I was talking about 20 years ago, but I didn’t have 10 academic references to support it. So, once we got the references, it’s [been] much easier to talk to colleagues.

What Is ADHD?

Chris Kresser:  Of course. Yeah, that’s an encouraging development. Let’s talk a little bit about what ADHD is. Because maybe even how it’s viewed from a functional and integrative perspective is different than from a conventional perspective. It’s often discussed as a behavioral disorder or a problem with discipline. But what’s wrong with that perspective?

Jim Greenblatt:  I think when we label ADHD a behavior problem, we’re also labeling a bad child or a child who can’t control it. And then our response as parents is just disciplining punishment, and blame. And that sets off a course of really devastating low self-esteem and consequences that affect some of these kids over a lifetime.

So I kind of reframe ADHD as a medical disorder. The neurochemistry is different. The poor impulse control, inability to pay attention, overactivity, it is not kind of a willful oppositional behavior. So my goal is to kind of reframe it as a medical neurobiological problem, and try to understand if there are underlying factors that can be treated.

Chris Kresser:  I may be getting this wrong, but I was reading a book recently. It’s called Beyond Behaviors by Mona Delahooke, I think. And she, I think I recall, she said that even within conventional psychiatry and conventional understanding of these disorders, there’s a movement to try to seek underlying causes and move away from the specific labels for specific behaviors and try to find underlying causes or perhaps patterns that stretch across many of these different behaviors. Have you seen that? And is that, do you think that’s the right approach?

Jim Greenblatt:  It’s absolutely the right approach, and some very bright thinkers have articulated that. But I don’t think we’ll see that in our lifetime in terms of the psychiatric community. Pretty much the entire treatment model based on this list of symptoms across all psychiatric diagnosis, anxiety, depression, and ADHD. So I think people are writing about it and we’re trying to get rid of the DSM [Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5)], but I just think it’s so much a part of how we diagnose and assess our children with ADHD, that I don’t see much changing.

Reframing Our Ideas about ADHD

Chris Kresser:  Right. So, with that in mind, let’s talk a little bit more about how the Functional Medicine approach differs from the conventional approach. So most people are very familiar with the conventional approach. It typically involves medication. It may sometimes involve referral to a therapist and maybe an occupational therapist, particularly if the pediatrician is more enlightened in those matters. But where do you start? When you’re consulting with a family or with a child with ADHD, where do you begin?

Jim Greenblatt:  To me, the most important part over the years is helping the parents understand that the child is not acting this certain way to irritate mom, dad, or the teachers. So kind of helping everyone understand this neurobiological disorder, and then [sharing] the opportunity that if we look at a Functional Medicine approach, which is delving into metabolic, nutritional, environmental, or genetic difficulties, we might be able to completely eliminate the symptoms, or improve the symptoms.

So the Functional Medicine approach is different from the Band-Aid, which is the medicine, which does work. It works in 80, 90 percent of these kids, but it’s a Band-Aid. And as soon as you’re off the medicine, the symptoms reappear. A Functional Medicine approach just tries to determine if there’s something that can be treated and then the symptoms will disappear as the underlying cause is treated.

Chris Kresser:  So I want to come, we’ll definitely come back to medication and talk about that in a little more detail later. But I want to stick with the kind of general topic of ADHD and it’s how we perceive it and frame it. I think there’s a perception that even with the word “disorder,” that ADHD is a liability and something that will stand in a child or an adult’s way. And there’s certainly a truth to that if it’s not treated and addressed properly. But what are the bright spots or upsides of ADHD and who are the successful people in the world that are thriving with ADHD?

Jim Greenblatt:  Well, I mean, part of the reason I was so invested in treating ADHD in children is because [adults with] ADHD are the ones [who] are changing the world. I mean, those are the employees that you want to have, those are the CEOs. Because it’s the energy, it’s the passion, it’s the creativity, that kind of makes change. So, I mean, through history, there are many leaders and athletes, from Michael Phelps to the gymnast, Simone Biles. So we just need to find the strength. So sitting at a desk for six hours might not be someone’s strength. But the core symptoms of ADHD when we get out of a school environment can be those incredibly positive, dynamic traits that make change and create incredible opportunities for others.

Chris Kresser:  Something that has always struck me about ADHD is there’s, even in the way that it’s defined or recognized clinically, there’s a recognition that the child is not conforming to the expectations of the environment. And it struck me that there’s a fundamental assumption there that the child should conform to those expectations. Like you said, sitting at a desk for six hours straight. And if the child is not able to do that, then they might be labeled with a disorder. And I certainly don’t say that to suggest that there isn’t a real disorder of ADHD, which I 100 percent believe that there is, but I’ve struggled a little bit with that interplay definitely between the environment and the expectations of adults, and then the behavior of the child and how do we kind of reconcile those different factors.

Jim Greenblatt:  I think it’s challenging now for kids and parents, but think about 30 or 40 years ago, before there were more individual plans and opportunities to help kids individualize an educational program. And to me, that was disastrous early on. So it’s really helping identify the strengths and modifying an educational program. There are things like homework that might be meaningless for certain kids. There are activities that might be incredibly helpful. And it really is focusing on finding the strengths and kind of minimizing the weaknesses that really just assault self-esteem and provide no kind of meaning for your education or growth.

When we think of ADHD as a behavior problem, it impacts the way we treat it—but when we recognize it as a medical disorder, we can address the root cause. Check out this episode of RHR for more on treating ADHD with the Functional approach. #functionalmedicine #chriskresser

The Root Causes of ADHD and How They’re Addressed with the Functional Medicine Approach

Chris Kresser:  So let’s talk a little bit more about the specific underlying causes you identified in your book Finally Focused, which I loved and highly recommend to anybody who’s interested in this topic. Whether you’re a parent, an adult with ADHD, a parent with a child with ADHD, or a clinician that wants to learn more about it. So you talk about some of the major causes and you referred to them briefly before when I asked you what you focus on when someone comes to your clinic. But let’s maybe just provide an overview of those causes and we can talk a little bit about some of the specific ones.

Jim Greenblatt:  Yeah, sure. I mean, there are many, and we picked some for the book and there are others we didn’t even get to. But the big areas that we look at would be nutritional deficiencies, and these are common deficiencies of magnesium, deficiencies of zinc, of the most research, deficiencies of a trace mineral, lithium, probably the most common. Abnormalities in the gut. There [are] certain gut bacteria that produce chemicals that affect neurotransmitters in the brain.

So we look at the gut. Just diet in general. And there’s certainly been enough attention now about refined sugars. And now we have the research. The amount of these highly sweetened beverages, as those increase, the incidents of ADHD increase. And we have sleep and lifestyle. So less sleep correlates with ADHD.

So we’re looking at kind of this big picture. Is there a nutritional cause? Is there a gut cause? Is there a genetic liability in some of the neurotransmitters or some of the nutrients like folate? And with 10 different kids, they all might have the same behaviors, but they might have 10 different underlying causes. And many kids would have two or three of the things I mentioned.

Chris Kresser:  Right. And this, of course, is one of the fundamental principles of Functional and integrative medicine: you can have the same disease, but it can [have] different causes and different treatments based on the individual manifestation.

Let’s talk a little bit about what the differences are in the brain of a child or an adult with ADHD. I found this part of the book to be really fascinating and this also speaks to what you were saying before, was understanding this as a medical disorder, not just a willful, top-down kind of behavior issue where the child is purposely trying to cause trouble. But there are actually differences that can be observed in the brain, both biochemically and also, I think with imaging, MRI [magnetic resonance imaging], and seeing how different parts of the brain respond.

Jim Greenblatt:  Yeah, and I think that’s been what makes my work much easier to talk about now because we have these researches from, as you said, from brain scans, from metabolism, to neurotransmitters to genetics, all pointing to a biological disposition or neuroanatomical differences. And so it just provides some relief [for] the kids or the parents who, again, blame it on willful behavior. So, the differences are not [as] simple as one abnormality that we have found to be a diagnostic tool. But we continue to find many kinds of metabolic abnormalities associated with what we’re calling ADHD.

Chris Kresser:  And does that ever impact the course of the treatment plan? Or is that more just interesting from understanding the ideology or the pathology of the disease?

Jim Greenblatt:  Well, no, and absolutely it affects the treatment plan. If one child has high copper, and low zinc. So copper can interfere with metabolism of some of the neurotransmitters, dopamine, norepinephrine, and we need to lower the copper before we’re going to get improvement in symptoms. There’s another underlying cause with some of the gut bacteria, [which] affects also dopamine and norepinephrine. Then we need to treat the gut bacteria abnormality before that neurotransmitter system is going to function optimally.

The Importance of Gut Health and Copper Levels in ADHD Treatment

Chris Kresser:  So is there, like, typically a hierarchy for you in terms of how you approach these? For example, let’s say there’s a gut imbalance and then there are also some nutrient issues, and then there are a few other things that you notice. Is there something that you tend to always start with because if you don’t address that thing, it’s a deal breaker and nothing else will work, as well?

Jim Greenblatt:  Yeah, I mean, I think the two that have kind of risen as some of the most important, because medications don’t work well with elevated copper and a metabolite of bacteria in the gut called HPA that we can detect on a urine test. So if there’s dysbiosis in the gut and we have this metabolite, the kids are impulsive and overactive and get worse on medications. And the same with copper. We have very, very elevated copper, which is common in our water supply. There was a study in Massachusetts a few years ago, where they were looking for lead in the elementary school water fountains, and they found elevated copper in the majority.

So we’re giving these kids, they’re getting copper through the pipes. So the copper, the HPA, those are elevated and not treated. It’s hard for therapy to work. It’s hard for medicines to work, or any kind of parent training. So those tend to be the two that I want to make sure are aggressively treated before we move on to anything else.

Chris Kresser:  What are some of the other nutrients? You mentioned, of course, copper and zinc. And then magnesium is having significant amounts of research behind [it]. But I know that you’re also a big believer in nutritional lithium, and you even wrote another book entirely on the benefits of nutritional lithium. So tell us a little bit about that and how that plays into ADHD.

How Lithium Impacts People with ADHD

Jim Greenblatt:  Sure. I think that lithium is a trace mineral; it’s in our water supply, it is required for brain function, very small amounts that we get primarily from water. And I think my belief, although not proven, is that individuals, based on their genetics, have higher needs for lithium. And those would be family histories of substance abuse, family histories of ADHD, family histories of bipolar illness. So we have some individuals that might have a genetic need for a little higher lithium, and then lithium varies in the water supply.

So we’ve done studies around the world. And like in each state, Texas, the one in Alabama, different parts of the state have different levels of lithium in their water. So we have found that looking at lithium levels in a hair sample, that over the years it’s getting less and less, more what we call undetectable lithium. And we found it associated with kind of the more hyperactive, irritable, aggressive behaviors in kids with ADHD and kids that might kind of get very upset quickly. And then they feel bad about it.

So again, it’s not willful, but they can’t control those behaviors. So we have found nutritional lithium, very low dosage, not the medication, to be incredibly helpful for those kids.

The Link between Magnesium and ADHD

Chris Kresser:  And then magnesium is another mineral that is, similarly to lithium, it seems like levels in food and soil have gone down over the years and many people don’t get enough of it. What’s the link between magnesium in the diet and ADHD?

Jim Greenblatt:  Yeah, it’s probably the most, the whole concept of my career has been on biochemical individuality and treating the individual. But I could kind of emphatically say that almost every child or adult [with ADHD] on the planet would benefit from magnesium. And just the thousands and thousands in tests that we’ve done, the vast majority have been deficient. And I think that is the one supplement that you don’t need any testing [for us to] see improvement in sleep, improvement in some of the behaviors, and also decreasing side effects of the medications with magnesium.

Chris Kresser:  Yeah, I’ve had a similar experience. I’m not a big fan of taking a fistful of supplements forever. I much prefer getting nutrients from food when possible, but magnesium has been one of the few supplements that I recommend for almost everybody. Because it just helps with so many different things, I think, and many people even with a good diet are not getting enough.

Jim Greenblatt:  Absolutely, and I do think there’s some genetic difference there. I don’t know what it is. Because some of the kids and adults we’re seeing have really high-quality diets, but they remain deficient in the testing.

The Role That Medication Plays in ADHD Treatment

Chris Kresser:  So let’s talk a little bit about medication and the role that medication plays. But more so in a holistic, functional, or integrative approach like you use. How do you see medication in the context of a more holistic approach?

Jim Greenblatt:  As the child psychiatrist, my goal is to kind of relieve the patient, which is the child or the adult with ADHD, their symptoms, and I have not thrown away my prescription pad, even though most of my career is looking at nutrition and psychiatric illness. So I think medicine does play a role for some of these kids who are in environments, as we discussed, where they’re not functioning well. But to me, it’s many months, if not years, after aggressively looking at some of [these] nutritional lifestyle and parenting approaches. So I think it’s tragic that some of our young kids, some of these medicines are approved for four-year-old children now.

Chris Kresser:  Yeah.

Jim Greenblatt:   So, at this point, I think it’s been probably 20 years since I’ve medicated a child under [age] seven or eight, because that’s when the nutritional approach can be most helpful. But there are kids that will benefit tremendously from medication. And with a kind of Functional Medicine approach, it’s very easy to eliminate all side effects. And usually, the medication is short term. It’s helping, again, find the right environment where these kids can thrive, or the right job if it’s the adults.

So, and then, if there is a role for medicine, but it is not kind of the first step, it’s more like the third step, and it, hopefully, is kind of a short-term symptomatic solution, to get someone where they need to be.

Chris Kresser:  I’ve often talked about antidepressants in a similar context and talked to psychiatrists who specialize in treating depression. And they speak about it in a similar way, where it’s one of the analogies that we’ve used is, use it as a raft to cross to the other side of the river. And ideally, when you get to the other side, you don’t need to continue carrying the raft with you.

So if the medication can help the patient to adopt new behaviors, and also in this case, the parents, give them ability, time and space and ability to develop more resources, behavioral interventions that could be more successful, and like you said, to find the right environment where the child can thrive. Do you find that in many cases if that happens, that the child or adult, for that matter, is able to get off the medication? Or once on it for a period of time, does that become more difficult?

Jim Greenblatt:  No, I think it really depends. But I like the analogy of the raft. I think what we try to prevent is that these behaviors become, the negative behaviors become reinforcing; the child is unable to succeed at school or at home and [is] getting yelled at. So then it becomes a behavior problem. So I’ll do anything that I can with medicine as that raft, as you said, to prevent the behavior problems of just treating ADHD. Often, the medication is not needed for a long period of time.

Chris Kresser:  I’m glad you brought that up, because I wanted to touch on this earlier on. Pretty early in your book, I think you mentioned that you feel like untreated ADHD is a much bigger risk than side effects from medication, assuming that’s the only option available. And is that part of why you feel that way? That if the ADHD is not treated, these behaviors can get developed that can become entrenched and much more difficult to unwind than it is to get off the medication at some point? And I think there are also statistics that you share that teens and young adults, maybe older adults with ADHD, are at much higher risk of things like car accidents and other causes of death.

Jim Greenblatt:  Yeah, it’s really dramatic. And that’s the good news in terms of having research. But yeah, [for] untreated ADHD, be it nutritional medicine or otherwise, the rates of marital discord, job dissatisfaction, financial loss, and you mentioned motor vehicle accidents. I mean, the list is pretty endless, and quite concerning, as well as some prison [time] and arrest. So there’s a clear need to understand that impulse control, overactivity untreated can lead to significant consequences.

So we need to treat aggressively and to also appreciate that if some individuals that were very bright, they got all As in school, they didn’t have to pay attention, they might not have [gotten] picked up as a diagnosis. But then in their young adult, college, or inability to kind of stick with one job, the ADHD symptoms become more prominent. So the good news is we’re now addressing adult ADHD.

Is ADHD Underdiagnosed or Overdiagnosed?

Chris Kresser:  Do you think ADHD is underdiagnosed, overdiagnosed, or about right in kids? Because I’ve seen now on the one hand, w zijn op de hoogte van de statistieken. Ik denk dat het voor het laatst een op de tien kinderen is. Verbeter mij als ik het fout heb. Tegelijkertijd zie ik dat ik in de loop der jaren veel kinderen in mijn praktijk ben tegengekomen en alleen in mijn leven waarvan ik vrijwel zeker weet dat ze de diagnose ADHD zouden krijgen als ze werden geëvalueerd, maar ze zijn niet geëvalueerd . En het staat niet eens echt op de radar van de ouders. En ik vraag me af hoeveel kinderen er zijn die hiermee worstelen en hun ouders en verzorgers, maar ze weten niet echt dat ze het hebben en daarom kunnen ze geen effectieve actie ondernemen om het aan te pakken.

Jim Greenblatt: Ja, het lijkt een simpele vraag, maar het is erg ingewikkeld, want op een dag zal ik zeggen dat het een overdiagnose is, waar ik zes kinderen en ouders zie, zij ‘ opnieuw van streek omdat de kinderen Bs krijgen in plaats van As. En de volgende week ben ik gewoon geschokt dat iemand 10 jaar lang een diagnose heeft gemist en we behandelen een patiënt met een eetbuistoornis of obesitas. We hebben een hoge correlatie met vrouwen, onbehandelde ADHD en eetstoornissen.

Dus ik denk dat het een beetje overal is, omdat sommige symptomen zo veel deel uitmaken van ons leven. We hebben allemaal dagen waarop we niet opletten. We hebben allemaal dagen [waar] we impulsief zijn. Maar dat is waarom ik het probeer te heroriënteren als een medisch probleem. En dus het grote plaatje: Ik weet niet of het onder- of overdiagnosticeerd is, maar ik denk wel dat medicijnen waarschijnlijk te veel worden voorgeschreven . Dat is volgens mij de eenvoudigste reactie daar.

Chris Kresser: juist. Dus met medicijnen, zoals je eerder al zei, is het in 89 procent van de gevallen effectief. Maar wat betekent effectief in die context eigenlijk? Hoe meten ze de werkzaamheid?

Jim Greenblatt: Nou, zoals bij de meeste geneesmiddelenonderzoeken, kijken ze alleen naar checklists van symptomen. Dus als de symptomen op uw stoel zitten, opletten, slechte impulscontrole, vóór het medicijn, u had een vijf en nu heeft u een medicijn. Dus, maar het heeft geen invloed op wat er gebeurt als u stopt met het geneesmiddel. En het heeft geen invloed op, zoals we eerder hebben besproken, de onderliggende oorzaak.

Dus gewoon door de neurotransmitter dopamine en noradrenaline iets langer in de synaps te houden, is er verbeterde aanhoudende aandacht en soms verbeterde motivatie en hulp bij inspanning, wat enorme voordelen kan zijn voor deze kinderen. Dus we weten dat het helpt. Ik denk dat er op dit moment zoveel verschillende medicijnen beschikbaar zijn, er kunnen 10 of 15 verschillende stimulerende middelen zijn, dat het vaak gemakkelijk is om een ​​medicijn zonder bijwerkingen te vinden, maar te veel van de medicijnen worden voorgeschreven door kinderartsen die vaak niet het doen van een Functional Medicine assessment, of zelfs een goede gedragsgezondheid assessment.

Chris Kresser: Dus ja, ik denk dat je net een van mijn vervolgvragen met iedereen hebt beantwoord heeft persoonlijke ervaring dat ze verhalen hebben gehoord van kinderen die medicatie hebben gekregen voor ADHD en dat ze het heel moeilijk hebben gehad om de juiste medicatie of dosis te vinden. En als ze dat niet doen, leidt het, het kan de symptomen van hyperactiviteit verminderen, maar het kan te ver in de andere richting gaan en hun affect afvlakken en misschien een aantal van die heldere plekken onderdrukken die je noemde van mensen met ADHD en wat maakt hen [zo] innovatief en creatief en energiek.

Dus is het, naar uw ervaring, grotendeels een kwestie van het vinden van de juiste medicatie en de juiste dosis voor elk individu, en ervoor zorgen dat u zich richt op de voedingsproblemen, en we spraken eerder over magnesium en dingen die de bijwerkingen kunnen helpen verminderen? Of zijn er andere manieren waarop u bepaalde genetische tests gebruikt die door sommige functionele psychiaters worden gebruikt om te bepalen welke medicatie het beste is?

Welke bijwerkingen betekenen voor ADHD-medicatie of dosering

Jim Greenblatt: Ja, voor ADHD heb ik de genetische tests niet zo nuttig gevonden. Omdat we hetzelfde medicijn gebruiken, kunnen de doses soms verschillen op basis van sommige van deze genetische polymorfismen. Maar ik doe dit al heel lang en ik ben er vrij zeker van dat ik zou delen met een ouder die ik behandelde dat er geen bijwerking is die zij zouden moeten tolereren voor het mediceren van een kind met ADHD.

Als er een bijwerking is, is dit het verkeerde medicijn of de verkeerde dosis. De enige bijwerking waar ik misschien niet mee kan helpen, is verminderde eetlust. Als het belangrijk is, is het de verkeerde medicatie. Maar als er angst, opwinding, een slaapprobleem of een matige [persoonlijkheid] is, dan denk ik dat het de verkeerde dosis of het verkeerde medicijn is.

Chris Kresser: Dus de verminderde eetlust is niet noodzakelijk iets dat u kunt aanpakken met voedingsinterventie of functionele geneeskunde, maar in dat geval moet u misschien helemaal een ander medicijn proberen.

Jim Greenblatt: Correct. Ja. En we kunnen het niet voorspellen, en ik denk niet dat de genetische tests [zo] goed waren als geadverteerd in sommige van de stimulerende middelen Vyvanse versus Adderall versus Ritalin. Je kunt het gewoon niet voorspellen. Maar soms kan het veranderen van medicijn een dramatisch verschil maken voor een kind.

Chris Kresser: vindt u dat de doses die u gebruikt of moet gebruiken, doorgaans lager zijn wanneer u tegelijkertijd de Functional Medicine-aanpak doen of wanneer u al veel van die problemen hebt aangepakt? Of is het meestal hetzelfde? Of hangt het gewoon af van het individu?

Jim Greenblatt: Nou, we minimaliseren zeker bijwerkingen en doorgaans zijn de doseringen lager. Absoluut. Het zijn, sommige van de, veel van de kinderen die we uiteindelijk zien, zijn [degenen] die vreselijke bijwerkingen van medicatie hadden. Dus ze komen omdat ze het medicijn niet konden verdragen. En als we dan de onderliggende reden vinden waarom ze het medicijn niet konden verdragen, kunnen ze het gebruiken, of het nu magnesium, koper of de darmen zijn.

Chris Kresser: zijn zijn er zorgen over het snel stoppen van deze medicijnen, aangezien er bij SSRI’s [selectieve serotonineheropnameremmers] is dat ze heel voorzichtig en vaak veel langzamer moeten worden getitreerd dan zelfs de meeste artsen beseffen? Zijn er soortgelijke zorgen met stimulerende medicijnen?

Jim Greenblatt: niet als ze met de juiste doseringen worden ingenomen. Ik denk dat de SSRI-intrekking een zeer ernstig, significant probleem in de psychiatrie is dat niet zorgvuldig wordt aangepakt. Maar deze stimulerende middelen zijn kortwerkende medicijnen. Ze zijn acht tot twaalf uur buiten het systeem. Dus bij de doses die we gebruiken voor ADHD, mag er geen ontwenning zijn. En u kunt stoppen en deze medicijnen starten. Er zijn kinderen die het niet in het weekend gebruiken of kinderen die het misschien niet in de zomer, schoolvakanties en het zou geen probleem mogen zijn. Als je het medicijn misbruikt en [een] hoge dosis inneemt, zou je absoluut ontwenningsverschijnselen hebben.

Niet-biochemische behandelingen voor ADHD

Chris Kresser: laten we het even hebben over enkele van de niet-biochemische interventies. Dus buiten medicatie en zelfs supplementen en voeding. Oefening, vrijwel als je oefening zoekt als een behandeling voor X en je gewoon een aandoening of aandoening typt in plaats van X, zul je heel veel onderzoek vinden dat dit ondersteunt. En het lijkt erop dat ADHD geen uitzondering is. U zegt eigenlijk in uw boek dat lichaamsbeweging ADHD-medicatie is .

Jim Greenblatt: Ja. Hoewel depressie helpt, is het moeilijk om onze depressieve patiënten aan het bewegen te krijgen, ook al helpt beweging. Maar ja, absoluut voor ADHD. Elke vorm van beweging en beweging , beide helpen, of het nu gaat om vechtsporten, aerobics of zelfs yoga, we hebben goed onderzoek. En het is een zeer krachtige interventie die bij alle andere interventies kan worden gebruikt.

Chris Kresser: Zijn er bepaalde soorten oefeningen die beter zijn dan andere, of oefeningen waar gebruik je ook echt je cognitieve functie? Iets als vechtsporten, waar je routines leert, of misschien bepaalde sporten of oefeningen waar er contact is of meer inspanning is, is er iets specifieks waar mensen zich bewust van moeten zijn? Of is het gewoon beweging of, en afhankelijk van de voorkeur van mensen en wat ze graag doen?

Jim Greenblatt: Nou, ik denk dat het echt de voorkeur heeft voor de meeste oefeningen. Dus je kinderen die honkbal misschien saai vinden voor het ene kind, maar het is heel spannend voor een ander kind [met ADHD]. En dus kiest het deze sport die ze leuk vinden . Maar je zei eerst, en voor mij was het verbazingwekkend door de jaren heen hoeveel ouders met mij hebben gedeeld dat een vechtsportprogramma permanent een enorme deuk heeft gemaakt. Dus ik zou zeggen dat dit onderzoek naar alle oefeningen, zowel van yoga als van vechtsporten, maar klinisch, wat ik in de loop der jaren heb gehoord, zijn ouders die niet dachten dat het kind daar twee minuten zou kunnen staan, is gevorderd en kon de training van eenvoudige vechtsporten naar de echte wereld brengen.

Chris Kresser: Als ik een andere interventie zou bedenken, gedragsinterventie, was dat vergelijkbaar met oefenen en dat je de voordelen voor X zou kunnen onderzoeken en vrijwel elke voorwaarde voor X zou kunnen vervangen, mindfulness en meditatie staat bovenaan de lijst. En je bespreekt dit ook in je boek. Hoewel ik me voorstel dat mindfulness voor iemand met ADHD een soort oefening kan zijn voor iemand met een depressie, waar het misschien niet het gemakkelijkste is voor iemand met ADHD om te gaan zitten en zich eraan te binden. Vertel ons dus een beetje over uw ervaring met mindfulness als interventie en vervolgens eventuele tips of ideeën om kinderen erbij te betrekken, in het bijzonder mindfulness, en op welke leeftijd begint u dat voor kinderen te beschouwen?

Jim Greenblatt: Ja, ik bedoel, nogmaals, het leuke van mindfulness is dat er academische psychiaters naar kijken. We hebben dus onderzoek en boeken over mindfulness met ADHD. En het is niet intuïtief omdat je van nature aan een hyperactief kind gaat denken en je gaat ze vragen om een ​​paar keer diep adem te halen en te focussen.

Chris Kresser: sterk> Staar 10 minuten naar een muur. Ja.

Jim Greenblatt: Dus de enige, als consultant, volg ik kinderen op lange termijn met de tijd. Maar ik help ouders en kinderen gewoon om een ​​soort actieve wandel-mindfulness te bedenken. En het helpt hen echt om de concepten van opmerkzaamheid en bewustzijn te begrijpen. Maar beweging is, tenzij je met een therapeut werkt, degene die het gemakkelijkst zijn. Dus het is meestal een wandelend bewustzijn en opmerkzaamheid en ademhaling. En de jongere kinderen vinden het geweldig en de oudere kinderen merken echt een verschil. Ik denk met name dat ik het onderzoek nu misschien gewoon in de natuur zijn de aandachtssymptomen beïnvloeden, kinderen uit de binnenstad meenemen en in de natuur plaatsen, en sommige effecten bleven in de loop van de tijd bestaan.

Chris Kresser: Ja, ik bedoel, daar is nu zoveel goed onderzoek naar gedaan met natuurdeficit-stoornis , met losjes gedefinieerd en studies van kinderen die dat wel zijn, met ADHD die gaan kamperen in sommige van deze programma’s waar ze geen schermen beschikbaar hebben en zelfs net na drie of vier dagen kamperen, is hun gedrag totaal anders. En zelfs als ze zich in eerste instantie verzetten, willen de kinderen tegen de tijd, tegen het einde, niet meer terugkomen. Ze voelen zelf het verschil.

Jim Greenblatt: Ja.

Chris Kresser: Dus er zijn er een paar, terwijl we zijn over dit onderwerp, ik wil ouders een paar bronnen aanbieden. Ik mediteer al bijna 30 jaar, en daar praat ik vaak met mijn patiënten over. En er zijn een paar boeken voor mindfulness en meditatie voor kinderen. De ene heet Zit stil als een kikker , en de andere heet Mindful Monkey, Happy Panda . Dit zijn dus een paar boeken die nuttig kunnen zijn bij het introduceren van de concepten mindfulness en meditatie bij kinderen, zelfs bij vrij jonge kinderen.

En ik heb redelijk jonge kinderen gezien, Natuurlijk gaan ze daar niet 30 minuten zitten, maar soms zullen ze wel een tijdje zitten. En zelfs als ik mijn zitoefening doe, komt mijn dochter soms gewoon bij me zitten en een tijdje bij me komen zitten. Ik probeer haar nooit te dwingen het te doen en laat het altijd aan haar over. Maar dat kan een manier zijn om het te introduceren.

Jim, ik wil je wat vragen over andere interventies, zoals niet-farmaceutische en zelfs niet-nutritionele interventies, als een ouder met een kind met ADHD gaat online en begint verschillende opties te onderzoeken, er zijn zoveel verschillende benaderingen, of het nu gaat om ouderschap en verschillende opvoedingsstijlen voor kinderen met ADHD, of cognitieve gedragstherapie waarvan ik weet dat er degelijk onderzoek achter zit, denk ik. Er is de polyvagale theorie van Stephen Porges en zijn Safe and Sound Protocol en Focus Program daar. Er is het Brain Balance-programma , dat volgens mij nationaal beschikbaar is. Welke van deze, als die er zijn, heeft u het meest geholpen? Of heb je gehoord dat de mensen met wie je hebt gewerkt het meest behulpzaam zijn?

Jim Greenblatt: Ja, ik bedoel, ik denk dat als we het zeggen, als we het woord benadrukken zeer nuttig, zou ik dingen zeggen als de neurofeedback, goed onderzoek, en ik heb het een aantal jaren op kantoor gedaan, en het helpt. Dus neurofeedback en ik denk dat ouderonderwijs , omdat zoveel ouders zich afvragen, twee echtgenoten hebben verschillende meningen over wat te doen als een kind dit omver werpt of een test niet haalt. Dus ouderonderwijs en -training zijn voor mij altijd het belangrijkste. Dan alle andere dingen die je noemde, die cognitieve gedragstherapie , het helpt. Het hangt er echt van af wat de problemen zijn voor een kind.

Maar wat ik ontdekte, waar ik mee worstelde, is dat sommige van deze kinderen echt moeite hebben met impulscontrole of motorische activiteit of zich niet kunnen concentreren. Dus als je dat als een biologisch probleem ziet, en ze dan vraagt ​​om één op één in therapie te gaan zitten, waarom krijg je dan geen A, dan lijkt het zowel tijdverspilling [als] geld te zijn en deze kinderen zich slechter te laten voelen. Dus voor mij is het iets dat kijkt naar hoe je het gedrag als neurofeedback kunt beheersen en vervolgens kunt helpen de omgeving te veranderen, namelijk onderwijs en training voor ouders. En dan kan een deel van het CBT-werk [cognitieve gedragstherapie] echt gericht zijn op specifieke symptomen die blijven hangen nadat de biologische benadering is aangepakt.

Chris Kresser: Dat levert veel op van zin. Het is als, terugkomend op de vergelijking van depressie, zoals soms het antidepressivum mensen kan helpen de plaats te bereiken waar ze kunnen beginnen met sporten en meer betrokken raken bij dingen die hun humeur beïnvloeden en beter eten. En ze gewoon vertellen om die dingen steeds opnieuw te doen, voordat ze enige steun krijgen die hen kan helpen om die dingen te doen, is misschien niet erg productief.

Je gebruikt een acroniem in je boek, praat over een aanpak voor het opvoeden van kinderen met ADHD, wat SAIL is. ZEIL. Vertel ons hier iets over.

Hoe “SAIL” ouders kan helpen kinderen met ADHD te begrijpen

Jim Greenblatt : Nou, ik bedoel, ik denk dat het weer heel belangrijk is dat ouders hun kind begrijpen en respecteren. Dus ik gebruik dat acroniem gewoon als een afbeelding of een metafoor om een ​​beetje vrij te zijn. Maar de S is om hun symptomen te begrijpen , en het is niet weer dat opzettelijke gedrag. De A staat in ADHD . En waarschijnlijk de belangrijkste regel in het boek is dat het ok is , de ik . En dan luisteren . Veel van deze kinderen met wie ik de afgelopen jaren heb gesproken, stellen het zo op prijs dat ze de vraag krijgen over verveling, over proberen. Dus dat soort respect en luisteren. Dus SAIL is dat concept van het begrijpen van deze symptomen, of ADHD, het is oké, en probeer te begrijpen hoe het is voor je kind of je partner. En dat is het luistergedeelte.

Chris Kresser: Dus het lijkt erop dat de grootste verandering is wat je een paar keer hebt genoemd, maar ik denk dat het niet ‘ Het kan geen kwaad om te verduidelijken omdat er in het algemeen zoveel misvatting is over ADHD. En dan kan het voor een ouder [van] een kind met ADHD zo uitdagend zijn. Ga er niet vanuit dat het gedrag is. Als volwassenen maken we idealiter rationele keuzes over hoe we ons gedragen. Hoewel we natuurlijk weten dat dit niet altijd het geval is. En we hebben, onze frontale cortex is veel meer ontwikkeld. En waarschijnlijk nemen we vanaf die plek beslissingen. En als we aannemen, wat gemakkelijk te doen is, dat kinderen maken, dat het gedrag van de kinderen het resultaat is van hetzelfde soort berekende proces, dan zorgen we ervoor dat deze kinderen mislukken. Want wat je zegt is dat het gedrag vaak een symptoom is van een onderliggend proces waarvan ze zich niet alleen niet bewust zijn, maar dat ze in veel gevallen in veel gevallen geen controle hebben . P >

Jim Greenblatt: Ja. En er zullen tijden zijn waarin een opzettelijk gedrag daarin wordt vermengd. En ik denk dat het als ouders altijd een uitdaging is. Maar dat hoort bij het kind zijn en ontwikkeling.

Chris Kresser: Rechts.

Jim Greenblatt: maar het kind geven het voordeel van de twijfel, zeker, wanneer je probeert te verschuiven, wat kunnen jaren, zo niet decennia zijn, van slechts een laag zelfbeeld, omdat individuen het gevoel hebben dat ze nooit in staat zijn geweest om zelfs maar te werken of hun leven waar te maken potentieel. En dat is een soort van het onderliggende thema, denk ik, voor velen met ADHD. Omdat het geen a is, heeft het niets te maken met intelligentie. Het zijn eigenlijk alleen maar prestaties. En dat is iets dat we kunnen aanpakken.

Chris Kresser: Geweldig. Nou, dit was echt fascinerend en ik kan me voorstellen dat het zo nuttig is voor de luisteraars. Ik weet dat gezien de omvang van ons publiek en gezien de prevalentie van ADHD, duizenden mensen hiernaar luisteren die zich kunnen verhouden en hier iets heel praktischs en nuttigs uit kunnen halen. Als een ouder of volwassene trouwens met ADHD luistert en hun behandeling vanuit dit soort perspectief, dit meer holistische, functionele, integratieve perspectief, wil benaderen, hoe vinden ze dan een behandelaar die de dingen door deze lens bekijkt ? Omdat ze niet noodzakelijk succesvol zullen zijn, gaan ze gewoon naar hun huisarts of hun kinderarts.

Hoe kan ik een functioneel geneeskundige vinden en hulp krijgen bij ADHD span>

Jim Greenblatt: Ja, ik denk dat er goede integratieve artsen zijn, en er zijn steeds meer pediatrische praktijken. En op onze website hebben we nu een lijst van, denk ik, ongeveer 20 docs die een training hebben gevolgd over dit soort Functional Medicine-aanpak voor ADHD.

Chris Kresser: strong > En wat is die link, Jim?

Jim Greenblatt: Dus het is psychiatryredefined.org .

Chris Kresser: Ok, psychiatryredefined.org en je hebt ongeveer 20 beoefenaars die je training hebben doorlopen. En vertel ons ook wat meer over de training, want we hebben veel clinici en beoefenaars van alle soorten die naar de podcast luisteren en deze mogelijk in hun eigen werk willen integreren.

Jim Greenblatt: zeker. Ik bedoel, we hebben, de Psychiatry Redefined is mijn poging om het model van de psychiatrie een beetje te veranderen en we hebben cursussen over de meeste ernstige psychiatrische aandoeningen , depressie, angst. Velen van hen hebben een CME-goedgekeurd krediet. En er is een drie uur durende cursus voor professionals over ADHD a>.

En dan hebben we een fellowship , een jaar lang fellowship in Functional Medicine for psychiatry, dat alles omvat. En tegen de zomer hebben we alleen een speciale ADHD-fellowship, wat uren van de cursus is, en dan meer individuele supervisie en mentoring. Omdat het enige tijd kost om met deze gevallen te werken om echt een idee te krijgen van het individuele programma voor functionele geneeskunde voor kinderen.

Chris Kresser: Dus hoe werken de fellowships? Zijn ze virtueel op afstand? Is er een persoonlijk onderdeel? Ik weet zeker dat alle mensen die zich bewust zijn van COVID-19 willen weten.

Jim Greenblatt: Ja, het goede nieuws is dat het virtueel is geweest, dus we kunnen het onderhouden. Het zijn dus allemaal online cursussen. En dan zijn de fellowships groepstoezicht, waarbij cases worden gepresenteerd aan een groep collega’s via Zoom of GoToMeeting.

Chris Kresser: Dat is geweldig.

Jim Greenblatt: het is een virtueel programma.

Chris Kresser: is dit alleen beschikbaar voor professionals in de geestelijke gezondheidszorg of ergotherapeuten? Of wie accepteer je in de cursussen en in de fellowship?

Jim Greenblatt: Ja, we hebben een breed aanbod. Ik zou zeggen dat de meerderheid verpleegkundigen en psychiaters, psychologen is geweest. Maar we hebben acupuncturisten gehad. En dus elke clinicus in een aantal specialismen. Mensen met mentale gezondheid, de overgrote meerderheid van de cursussen is vergelijkbaar met het boek dat is gericht op dit Functionele Geneeskunde, voedingsmodel. En we ontwikkelen langzaam ons soort levensstijl-adjunct, maar we wilden eerst focussen op de Functional Medicine-benadering.

Chris Kresser: Geweldig, zo nodig, en ik ben zo dankbaar dat je dit doet en nu hebben we iets te sturen. Er komen veel clinici door onze trainingsprogramma’s , en we behandelen deze onderwerpen niet in detail . Dat is niet mijn achtergrond of expertise. Maar we zijn verheugd om mensen naar u toe te sturen die verdere training op deze gebieden willen volgen. Want als ik aan sommigen denk, is het moeilijk om iets te bedenken dat veel belangrijker is dan dit. Ervoor zorgen dat onze kinderen klaar zijn om te gedijen en te slagen in de wereld die ze aangaan. En zoals [het] zo vaak is, krijgen ze niet noodzakelijk de ondersteuning die ze nodig hebben.

En het komt niet door het gebrek aan zorg of bezorgdheid van de kant van hun artsen. Het is gewoon een gebrek aan bewustzijn over hoe we het vanuit dit perspectief moeten benaderen. Dus een pluim voor je voor het opzetten van dit programma en het doen van dit werk. Ik weet dat het een grote impact gaat maken.

Jim Greenblatt: Geweldig. Nee, ik kijk ernaar uit om enkele van de jongere clinici op te leiden die echt gemotiveerd zijn om het veld van mentale gezondheid te zien veranderen.

Chris Kresser: Geweldig. Dr. Jim Greenblatt, heel erg bedankt dat je weer bij ons bent gekomen, en de website is psychiatryredefined.org een>. Het boek is Eindelijk gericht , wat ik ten zeerste aanbeveel. Ik las het denk ik in twee zittingen. Je kunt download het op Amazon . En bedankt voor het luisteren, iedereen. Blijf uw vragen sturen naar ChrisKresser.com/podcastquestion en we zien u de volgende keer .

CBD Olie kan helpen bij ADHD. Lees hoe op MHBioShop.com a >

Huile de CBD peut aider met TDAH. Bezoek HuileCBD.be h3 >

Lees meer